«Մենք քիչ-քիչ հրաժարվելու ենք ընտրյալներից ու օլիգարխներից»

...Մտածում եմ` հոգնել էին։ Իսկ միգուցե ոգևորությունն էր պատճառը։ Կամ` ՀՀ նախագահի ելույթի զորեղությունն էր, որ շատերը դեռ չէին հասցրել վերականգնել ինքնուրույն կարծիք հայտնելու ունակությունը։ Հնարավոր է` հավես չունեին։ Գուցե իմ հարցադրումը չէր տեղին։ Մի խոսքով, «Հանրապետականի» 14-րդ համագումարի ավարտից հետո զրուցակից գտնելը խնդիր էր։ Մի քանի մերժումներից հետո, թե ինչպես եղավ, որ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի օրիգինալ ռեկտոր Արմեն Մազմանյանն առանց վարանելու համաձայնեց իր տպավորությունները կիսել, միայն ինքը գիտի։ Ըստ նրա, Սերժ Սարգսյանի ելույթը շատ պարզ ու հասկանալի էր. «Ես կասեի` ամենապրագմատիկ ելույթն էր։ Հասկանում ես` ի՞նչ է ասվում, ի՞նչ նկատի ունի։ Համենայն դեպս, ինձ վստահություն ներշնչեց, հատկապես էն պրակը, որ արդեն համբերությունը հատեց, և մենք քիչ-քիչ հրաժարվելու ենք ընտրյալներից ու օլիգարխներից»։ Այ, դրան շատ եմ ուզում հավատալ, որովհետև դա մեր չարիքն է։ Հաջորդը, որ կուզեի առանձնացնել որպես կարևորագույն դրույթ, դա օրենքի գերակայության երկիր ունենալու խնդիրն է, իսկ մշակույթի առումով...

Նախորդ 5 տարիների մասին վարդագույն բնութագրումներ տալ չեմ կարող։ Բայց, ամեն դեպքում, մշակութային դաշտում նախարարությունը սոցիալական ֆոնի ֆոնդը էս կրիզիսի ժամանակ կարողացավ լուծումներ գտնել, մեծ սթրեսներ, ստեղծագործական կոլեկտիվներ կամ սոված մարդիկ, բարեբախտաբար, փողոցներում չհայտնվեցին։ Այդ շրջանում շատ ակտիվ էր նախարարության ֆիլհարմոնիկ ֆորմայի գործունեությունը, դրսից շատ բան բերվեց, տեսանք, մենք գնացինք։ Բայց, կարծում եմ, որ նոր հնգամյակը պիտի ավելի ռազմավարական ներդրումներ բերի, հեռուն նայող ծրագրերի ֆունդամենտալ ծախսեր լինեն։ Ի վերջո, ավելի նպատակային գործունեություն ունենա մշակույթը»։

Վահե ՍԵԼԻՔՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• «Կա­մա­վոր պար­տա­դիր» հի­մունք­նե­րով դո­նո­րը
• Նա չս­տեց. եր­կի­րը, ի­րոք, վե­րա­ծեց ա­ր­յան ծո­վի (բայց ո՛չ կո­ռուպ­ցիա­յի դեմ պայ­քա­րի խրա­մատ­նե­րում)
• Ինք­նա­խա­բեու­թ­յան դրսևո­րում­ներ
• Դի­վա­նա­գի­տա­կան ստա­խո­սու­թ­յուն
• Դե­բի­տո­րա­կան պարտ­քի հա­վա­քագ­րու­մը դա­տա­կան կար­գո՞վ, թե՞ բաժ­նե­մա­սա­յին սե­փա­կա­նա­տե­րե­րի ար­դա­րա­ցու­մը դա­տա­րա­նով
• Կար­միր կո­վը կա­շին չի փո­խում
• Փա­շին յան տա­լը փա­շի­ն­յա­նա­կան հո­գե­կերտ­ված­քո՞վ, թե՞ թա­վի­շով
• Տիգ­րան ՈՒ­րի­խա­ն­յանն ու՜ր, վար­չա­պետն ու Էդ­մոն Մա­րու­ք­յա­նը ուր
• Կայ­ծից բոց կբռնկ­վի, իսկ էլ­ցան­ցում՝ թքած ու­նեն
• Հա­մակ­րան­քից՝ հա­կակ­րանք, հա­կակ­րան­քից՝ հա­կազ­դե­ցու­թ­յուն
• Հա­խուռն մտ­քի գե­նե­րա­ցու­մը «ստուկ» է տա­լու
• Որ­տեղ է թաղ­ված շան գլու­խը
• Տի­կին Շու­շա­նիկն ու մի­ջազ­գա­յին մա­կար­դա­կի ան­հա­մա­պա­տաս­խա­նու­թ­յու­նը
• Հե­տո­ղոր­մ­յա մայր թատ­րո­նում
• Ո՞վ է անվս­տա­հու­թ­յուն հայտ­նո­ղը, ժո­ղո­վու՞ր­դը, թե՞ իմ­քայ­լա­կան իշ­խա­նու­թ­յու­նը
• Ե՛վ կույր եք, և՛ խուլ, և՛ համր
• Բնամ­թեր­քի փո­խա­րի­նի­չը` բա­ռամ­թերք
• Ար­թուր Վա­նե­ցյա­ն. «Թող իմ հրա­ժա­րա­կա­նը լի­նի «կանգ առ»-ի սթա­փեց­նող քայ­լը»
• Անկու­մը միշտ էլ անս­պա­սե­լի է վրա հաս­նում, շատ էլ ցա­վոտ է լի­նում
• Թո­շա­կա­ռուն տե­ղին հի­շեց ան­դաս­տիա­րա­կի մո­րը

Մեկնաբանություններ